குடும்ப வாழ்வை சீர்குலைப்பதற்கான சதிகள்!

எம்.என். இக்ராம்

இஸ்லாமிய குடும்ப வாழ்வு தொடர்பாக நாம் பல விஷயங்களைக் கேட்டு, பார்த்து, படித்திருப்போம். இங்கு குடும்ப வாழ்வையும் அதனோடு தொடர்பான ஒழுக்க வாழ்வையும் சீர்குழைப்பதற்காக உலகில் நடைபெற்று வரும் சூழ்ச்சிகளைப் பார்ப்போம்.
குடும்ப வாழ்வையும் அதனோடு தொடர்புடைய ஒழுக்க வாழ்வையும் சீர்குழைத்து உலகில் சீர்கேட்டை பரப்பும் நோக்கில் பல்வேறு திட்டங்களும் செயல்பாடுகளும் இடம்பெற்று வருகின்றன. இவற்றிற்குப் பின்னால் எப்போதும் சியோனிஸ யூதர்களே இருந்து வருகிறார்கள். அவர்கள் நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் இந்தப் பணியை செய்துவருகிறார்கள். உலகில் தமது ஆதிக்கத்தை வைத்திருப்பதற்கான இலகுவான வழியாக அவர்கள் இதனைக் கருதுகிறார்கள்.

இக்கருத்தை யூதர்கள் தமது புரோட்டோகாலில் (செயல்திட்டங்களில்) பின்வருமாறு குறிப்பிடுகின்றார்கள்: "யூதர்களல்லாதவர்கள் அரசியலிலே புதியதோர் பாதையைக் கண்டடைவதை விட்டும் அவர்களை தூரமாக்க வேண்டும். இதற்காக நாம் அவர்களை சூதாட்டங்களிலும் பொழுதுபோக்குத் தளங்களிலும் தமது நேரங்களை போக்குவதற்குத் தூண்ட வேண்டும். அவர்களது இச்சைகளைத் தூண்டி விட்டு அவற்றைத் தீர்த்துக் கொள்வதற்காக ஆபாசங்களைப் பரப்பி விட வேண்டும்.
அத்தோடு பத்திரிகைகளில், கலை விளையாட்டு போன்ற துறைகளில் பல்வேறு போட்டி நிகழ்ச்சிகளை அறிமுகம் செய்து அவற்றை நோக்கி மக்களை அழைக்க வேண்டும்.
பெரும்பாலும் இதனால் மக்கள் படிப்படியாக சுயமாக சிந்திக்கும் திறனை இழந்துவிடுவார்கள். அப்போது புதிய சிந்தனைத் தளங்களை வடிவமைப்பவர்களாக நாம் மாத்திரமே காணப்படுவோம். நம்மைத்தான் பின்பற்றுகின்றார்கள் என்று அவர்கள் உணராத வண்ணம் பிறரை முன்னிலைப்படுத்தியே இதை செய்வோம்.
நாம் சமூகத்தின் பொதுப்புத்தியை “மக்கள் முன்னேற்றம்” என்றும் “சுதந்திரம்” என்றும் “வளர்ச்சி” வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி ஆசையூட்டி அவர்களை நாம் வழிநடத்த முயற்சிப்போம்."
யூதர்களின் இந்த வலைபின்னலை நாம் ஏற்றுக் கொள்வது சிரமமாயினும் நாம் விளங்கிக் கொள்ளாத வகையில் ஏதோ ஒரு திசை நோக்கி வழிநடத்தப்பட்டுக் கொண்டிருப்பதை இதன் மூலம் புரிந்து கொள்ள முடியும். இதனால் தான் அல்குர்ஆன் முஃமின்களின் முதல்தர எதிரியாக யூதர்களை குறிப்பிடுகின்றது. நாம் சீர்திருத்தத்தை ஏற்படுத்தத் திட்டமிட்டு செயல்படுகிறோமோ இல்லையோ அவர்கள் நம்மிடையே சீர்கேட்டை ஏற்படுத்த திட்டமிட்டு செயல்படுகிறார்கள்.
நவீன காலத்தில் பொருளாதாரம், உயிரியல், உளவியல் துறைகளில் முக்கியமான சிந்தனைகளை முன் வைத்தவர்களாக கார்ல்மாக்ஸ், டார்வின், ஃபிராய்ட் போன்றவர்கள்குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்.

உண்மையில் இவர்கள் மூவரும் யூதர்கள். இந்த மூவரது சிந்தனைகளையும் நாம் எடுத்துப் பார்த்தால் உலகில் இன்று ஏற்பட்டுள்ள சீர்கேடுகளுக்கான சிந்தனைத் தளத்தை வடிவமைத்தவர்களாக இவர்கள் செயல்பட்டிருப்பதை புரிந்து கொள்கிறோம்.
இது தொடர்பாக யூதர்களின் செயல்திட்டம் கீழ்வருமாறு குறிப்பிடுகின்றது: "உலகில் எமது ஆதிக்கத்தை இலகுவாக ஏற்படுத்த நாம் ஒழுக்க வீழ்ச்சியை ஏற்படுத்துவதற்காக செயல்பட வேண்டும். ஃபிராய்ட் எங்களைச் சார்ந்தவர். அவர் சூரியனின் ஒளியிலே பாலியல் தொடர்புகளை வைத்துக் கொள்வது தொடர்பான சிந்தனையைத் தொடர்ந்தும் முன்வைப்பார். பாலியல் எப்போதும் இளைஞர்களின் பார்வையில் புனிதமான ஒரு விஷயமாக மாறிப் போகும். அவர்களது பெரும் கவலையாக அதுவே காணப்படும். அந்நிலையில் ஒழுக்கம் வீழ்ச்சியடைந்து போகும்."
இத்திட்டத்தின் அடிப்படையில்தான் ஃபிராய்ட் தனது உளப்பகுப்பாய்வுக் கோட்பாட்டை முன்வைத்தார்: "பாலியல் உணர்வுதான் தனிமனித நடத்தையை ஆளுகின்றது. அவனது அனைத்து உறவுகளையும் அது தான் வரையறை செய்கின்றது.
மதம் என்பது அடக்குதலில் இருந்தும் ஒடிப்பஸ் சிக்கலில் (oedipus complex) இருந்தும் தோன்றுகின்றது. ஆண்பிள்ளை தனது தாய் மீது பாலியல் ரீதியாக ஆசைகொள்வதும் தனது தந்தையை கொலை செய்ய விரும்புவதும் இந்த வகை சார்ந்ததாகும். " ஃபிராய்டின் இந்த நச்சுச்சிந்தனை மேற்கிலும் கிழக்கிலுமாகப் பரவி மனிதனின் ஒழுக்க வாழ்வை தகர்த்தெரிந்து அவனை ஒழுக்க வீழ்ச்சியில் படுபாதாளத்தை நோக்கி அழைத்துச் சென்று கொண்டிருக்கின்றது.
ஃபிராய்டின் இந்தக் கருத்தை தோர்கெய்ம் என்ற யூத அறிஞர் சமூகவியல் துறையில் பிரயோகித்தார்; "குடும்பம் என்பது செயற்கையான ஓர் ஒழுங்காகும். அது சமூக ரீதியாக அத்தியவசியமான ஓர் ஒழுங்கல்ல. சமூகத்தில் பெண்கள் பொதுவுடமையாக இருப்பதுவே அடிப்படையான ஒழுங்காகும்."
இவரது இந்தக் கருத்து சமூக வாழ்வில் குடும்ப அமைப்புக்கு இருந்த மரியாதையை தகர்த்தெறிந்தது. இதனை அவரே இன்னும் தெளிவாகக் குறிப்பிடுகின்றார்: "திருமணம் என்பது மனிதனின் இயல்பான செயலல்ல. குடும்பம் என்பதும் இயற்கையான ஒழுங்கல்ல." இதன் கருத்து மனிதனின் இயல்பு கட்டுப்பாடுகள் வரையறைகள் இன்றி இருப்பதுதான் என இவர் சொல்ல முற்பட்டார். மனிதனது பாலியல் தேவைகளை பூர்த்தி செய்ய திருமணம் என்றும் குடும்பம் என்றும் வரையறைகள் இடக் கூடாது. அவன் விரும்பியவாறு அதனை நிறைவு செய்து கொள்ள விடப்பட வேண்டும் என்ற கருத்து இதன் மூலம் சமூகத்துக்குக் கொடுக்கப்பட்டது.

இது விஷயத்தில் கார்ல்மாக்ஸ் பெண்களை பொது வேலைத் தளங்களுக்கு வருமாறு அழைப்பு விடுத்தார்: "பெண் பொது வேலைத்தளத்துக்கு ஆணுடன் செல்ல வேண்டும். குடும்பம் என்பது பிற்போக்குத் தனமான ஓர் ஒழுங்கு. அது உடைத் தெரியப்படுவது அவசியமாகும்."
இப்பொழுது வரையறைகள் அகற்றப்பட்டு குடும்ப வாழ்வு உடைக்கப்பட்டு பெண் வீதிக்கு வந்தாயிற்று. அடுத்த படியாக அவளை அலங்கரிக்க வேண்டும்.
எனவே, ஆடை அலங்காரங்களில் கைவைத்தார்கள் யூதர்கள். அலங்கார இல்லங்களை (Fashion House) துவக்கினார்கள். பெண்ணின் ஆடையை படிப்படியாகக் குறைத்தார்கள். அவளை எவ்வளவு நிர்வாணப்படுத்த முடியுமோ அவ்வளவு நிர்வாணப்படுத்தினார்கள். உலகில் ஆடை அலங்காரத் துறையை ஆக்கிரமித்துள்ளவர்கள் இந்த யூதர்கள். இதன் மூலம் அவர்கள் இரு நோக்கங்களை நிறைவு செய்கிறார்கள். ஒன்று ஒழுக்க வாழ்வை சீர்குழைக்கும் ஆடைகளை அறிமுகம் செய்தல். அடுத்து நாளுக்கு நாள் புதிய புதிய அலங்காரங்களை அறிமுகப்படுத்துவதன் மூலம் பொருளாதார ரீதியாக இலாபம் அடைதல்.
இப்போது பெண்ணை நிர்வாணப்படுத்தி ஆணையும் பெண்ணையும் கட்டுப்பாடற்ற மிருகங்களைப் போல் உலாவ விட்டாயிற்று. இப்போது அவர்கள் எப்படி இந்த சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்துவது என்று சொல்லிக் கொடுக்க வேண்டும். எனவே, நடனவிடுதிகள், கேளிக்கை விடுதிகள், சினிமா, விரசமான ஆடல் பாடல்... விபச்சார விடுதிகள் என அதற்கான வாயில்களைத் திறந்தார்கள்.
கவர்ச்சியான யூதப் பெண்களைப் பயன்படுத்தி உலகத் தலைவர்களை அந்த வலையில் சிக்க வைத்தார்கள். எத்தனையோ முஸ்லிம் நாடுகளின் அமீர்களுக்கும் தலைவர்களுக்கும் யூதக் காதலிகளும் பெண்களும் அருகே இருக்கிறார்கள். அவர்கள் மூலம் அந்நாடுகளின் ரகசியங்களை ஸியோனிஸ இயக்கம் பெற்றுக் கொள்கிறது.
இப்போது ஒழுக்க வீழ்ச்சியை நோக்கி இளம் வயது ஆண்களையும் பெண்களையும் தூண்ட வேண்டும். எனவே, அதற்காக ஆபாச மஞ்சள் பத்திரிக்கை, இணையதளங்கள், சினிமாக்களையும் தயாரித்தார்கள். மோசமான கதைகளைப் புனைந்தார்கள். நாவல்களை அறிமுகம் செய்தார்கள். நிர்வாணப் படங்களை அச்சடித்துப் பரப்பினார்கள். உலகிலேயே அதிகளவில் நிர்வாணப் பத்திரிகைகளை பிரசுரிப்பவர் ஒரு யூதர். ‘ஓர்டியாஸ் ஜாக்கான்’ என்பது தான் அவரது பெயர். அவர் ‘மொரிஸ் ஓர்டியாஸ்’ என்ற புனைப் பெயரில் இதனை செய்கிறார். இவர்களது பதிப் பகம் பிரான்ஸில் காணப்படுகிறது. பிரின்டானோ என்பது தான் அதன் பெயர்.
யூதர்களின் இந்த சூழ்ச்சி நடவடிக்கைகள் பற்றி ஹென்றி போர்ட் என்பவர் தனது ‘உலக யூதர்கள்’ என்ற நூலிலே பின்வருமாறு குறிப்பிடுகின்றார்: "யூதர்கள் தமது இலக்குகளை அடைந்து கொள்வதற்காக மூன்று விஷயங்களில் தமது ஆதிக்கத்தைச் செலுத்தினர். வட்டியைப் பரப்புவதற்காக வங்கிகளிலும் மோசமான சிந்தனைகளைக் கொடுப்பதற்காக சினிமாக்களிலும் ஒழுக்க வீழ்ச்சியைப் பரப்புவதற்காக ஆடை அலங்காரங் களிலும் தமது ஆதிக்கத்தைச் செலுத்தினர்."
"ஆடைகளின் அலங்காரங்களை மாற்றும் போதெல்லாம் பெண்கள் அதனை அதிகமதிகம் வாங்கினார்கள். இதனால் யூதர்களின் கைக்கு நிறைய பணம் போய்ச் சேர்ந்தது. இதன்மூலம் அவர்கள் ஒழுக்க வீழ்ச்சியைப் பரப்பு கிறார்கள். குட்டையான ஆடை யூதர்களின் கண்டுபிடிப்பாகும். அவர்கள் பெண்களின் உடையை முழங்காலுக்கு மேல் உயர்த்தினார்கள். இதனால் வெட்கம் நீங்கி மானக்கேடான விஷயங்கள் பரவ வேண்டுமென விரும்புகின் றார்கள். இதனால், இளைஞர்களுக்கு மத்தியில் கட்டற்ற பாலியல் தொடர்புகள் பரவிப் போயின. பெண்ணின் தூய்மை கெட்டுப் போய் குடும்பம் உடைத் தெரியப்பட்டு பாலியல் நோய்கள் பரவின. இதனால் குழந்தைகள் பாதிப்புக்குள்ளானார்கள். நோய்வாய்ப்பட்ட வழிதவறிய பரம்பரையொன்றின் தோற்றம் இங்கிருந்து துவங்கியது..."
இந்த விஷயத்தை யூதர்கள் தமது புரோட்டோகாலில் இப்படிக் கூறுகிறார்கள்: "நாம் ஒவ்வொரு மனிதனுடைய சிந்தனையிலும் ‘சுயம்’ பற்றிய எண்ணத்தை ஊட்டி விட்டால் யூதர்கள் அல்லாத மக்கள் மத்தியில் குடும்ப வாழ்வை தகர்த்தெறிந்து விடலாம். குடும்ப வாழ்வின் பயிற்றுவித்தல் முக்கியத்துவத்தை இழக்கச் செய்யலாம்."
இந்தத் திட்டங்களெல்லாம் உலகில் அரங்கேற்றப்பட்டன. அதன் உச்ச நிலையை இன்று நாம் மேற்கிலும் இஸ்லாமிய உலகிலும் ஏனைய கீழைத்தேய நாடுகளிலும் கண்டு வருகின்றோம். எல்லோரும் வேலைப்பளுவால் நேரமின்றிக் கிடக்கிறார்கள். வீடுகள் வெறும் ஓய்வறைகளாய் மாறிப் போயுள்ளன.
குடும்பம் என்பது வெறுமனே உடல்கள் சந்திக்கும் இடமாய் மாறிப் போயுள்ளது. பிள்ளைகள் பிறந்தது முதல் பராமரிப்பு நிலையங்களிலும், நர்சரி பள்ளிகளிலும், கல்விக்கூடங்களிலும் தமது வாழ்வை கழிக்கிறார்கள். அவர்களுக்குக் கிடைக்கும் ஓய்வு நேரங்கள் ஊடகங்களோடு கரைந்து போகின்றது. இந்தக் கல்விக்கூடங்களையும் ஊடகங்களையும் வழி நடத்துபவர்கள் யூதர்கள். இயல்பாக நமது எதிர்கால சந்ததியினரை வழிநடத் துபவர்களாக அவர்கள் மாறிப் போனார்கள். அவர்கள் விரும்பிய பரம்பரையொன்று சமூகத்தில் தோன்றியது.
நாம் இந்தப் பின்னணிகள் எதையும் தெரியாது நமது பிள்ளைகளை, இளைஞர்களை நாசமாய்ப் போனவர்கள் சமூகத்தை அழிக்கப் பிறந்தவர்கள் என ஏசிக் கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால், நாம்தான் அவர்களை அழித்து விட்டு நமது குடும்ப வாழ்வை தூக்கியெறிந்துவிட்டு அவர்களது நடத்தைகள் முற்றியபின் சீர்திருத்த நினைக்கிறோம். உடைக்க நினைக்கிறோம். ஒட்டுப் போட நினைக்கிறோம்.
"யார் ஜாஹிலிய்யத்தை தெரியாது இஸ்லாத்திலேயே பிறந்து வளர்கிறாரோ அவர் இஸ்லாத்தை துண்டு துண்டாக உடைப்பார்" என உமர் (ரழி) அவர்கள் சொன்ன வாசகத்தை இங்கு நினைத்துப் பார்க்கத் தோன்றுகிறது. அல்குர்ஆன் யூதர்களைப் பற்றி அதன் முதல் அத்தியாயம் முதலே விரிவாக விளக்க முற்பட்டமையினை புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. இங்குதான் நாம் நமது இயல்பான பயிற்றுவித்தல் தளமான குடும்ப வாழ்வை புனரமைப்பதன் அடியாகத் தான் சமூக சீர்திருத்தம் இடம்பெற வேண்டு மென்ற உண்மையை அழுத்தமாய் புரிந்து கொள்ள வேண்டி யுள்ளது. இல்லாதபோது அடித்தளமில்லாத கட்டடம் கட்டியவர்களைப் போல் நாம் மாறி விடுவோம்
.https://www.samooganeethi.org/index.php/category/salim-articles/pathetic/item/765-

முன்மாதிரி இஸ்லாமியக் குடும்பம் - குடும்ப வாழ்வு - எங்கிருந்து துவங்குவது?

 எம்.என்.இக்ராம்

முஸ்லிம் சமுகத்தில் சிந்தனை ரீதியாகவும் நடைமுறையிலும் மொத்தமாகவே பாதிப்புக்குட்பட்ட இரண்டு விஷயங்கள் காணப்படுகின்றன. அவை 1. இஸ்லாமியகுடும்ப வாழ்வு, 2. பொருளாதார முறை.

இவை இரண்டிலும் நடைமுறை எப்படிப்போனாலும் அவை பற்றிய அடிப்படையான இஸ்லாமிய கருத்துக்களே கூட முஸ்லிம்களால் அந்நியமாக பார்க்கப்படும் அளவு இன்று நிலமை மாறிப்போயுள்ளது. அந்த வகையில் இஸ்லாமிய பொருளாதாரம் தொடர்பாக பல்வேறு முயற்சிகள், தேடல்கள் நடைபெற்று வருகின்றன.

ஆனால், குடும்ப வாழ்வு சம்பந்தமான கவனம் இன்னும் நமது மரபு சார்ந்த சிந்தனையிலிருந்து வெளிவரவில்லை. மேலும் நமது குடும்பங்களில் இஸ்லாம் குடும்ப வாழ்வு சம்பந்தமாகக் கூறும் அடிப்படையான அம்சங்களைக்கூட காணமுடியாதளவு குடும்ப வாழ்வு சிதறி சின்னாபின்னமாகிப் போயுள்ளதை நாம் காணலாம்.

இஸ்லாமியக் குடும்ப வாழ்வை உருவாக்குவதற்கான முயற்சியை எங்கிருந்து துவங்குவது என்பது சிக்கலான ஒரு விஷயமாக மாறியுள்ளது. ஒரு நல்ல மனைவியை, கணவனை தேர்வு செய்தல் என்ற நிலையிலிருந்து ஆரம்பிப்போம் என்றால், அவர்களை சிதறிப்போன இன்றைய குடும்பங்களில் இருந்து தான் தேர்வு செய்தாக வேண்டும் என்பது ஒரு கசப்பான உண்மையாகும். அவர்கள் இந்த சிதறிய குடும்பங்களிலும் அவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுந்துள்ள இந்த சமூகத்திலும் குறைந்த பட்சமான பாதிப்பிலிருந்தாவது விலகியிருப்பார்கள் என்று நம்மால் உறுதியாகக் கூற முடியாது.

இங்கு தான் இஸ்லாமிய சீர்திருத்த செயல்பாடுகள் பற்றி நாம் கவனம் செலுத்த வேன்டிய தேவை எழுகிறது. இஸ்லாமியக் குடும்ப உருவாக்கம் என்ற செயல்பாடு இஸ்லாமிய சீர்திருத்த செயல்பாடுகளுடன் இணைந்த வகையிலேயே இடம் பெறுதல் வேண்டும். அப்போது தான் நாம் எதிர்பார்க்கும் அடிப்படையில் இஸ்லாமிய சமூகத்தின் சீரான இயக்கத்தில் பங்களிப்பு செய்யும் வகையிலான குடும்பங்கள் தோற்றம் பெறும். இஸ்லாமிய சீர்திருத்தப் பணியின் மூலம் உருவாக்கப்படும் ஆணும் பெண்ணும் தான் அந்தக் குடும்பத்தின் அடிப்படையாக இருப்பர். இவ்வகையில் இமாம் ஹஸனுல் பன்னா அவர்கள் இது தொடர்பாகமுன்வைத்த சிந்தனைகளில் இருந்து நாம் இப்பத்தியை ஆரம்பிக்க விரும்புகிறோம். அது நமது குடும்பங்களை சீர் படுத்திக் கொள்வதில் நமக்குத் தெளிவானவழிமுறையைக் காட்டித்தரலாம்.

நாம் என்ன விரும்புகிறோம்? நாம் முதலில் விரும்புவது; ஆன்மாக்களின் விழிப்பை, உள்ளங்களின் உயிர்ப்பை, உணர்விலும் சிந்தனையிலும் ஏற்படும் உண்மையான எழுச்சியை. நாம் பலம் மிக்க, இளைய உள்ளங்களை விரும்புகிறோம். புத்துணர்வு பெற்ற, செயலூக்கம்கொண்ட உள்ளங்களை விரும்புகிறோம். கொழுந்து விட்டெரியும் ரோசமுள்ளஉணர்வுகளை விரும்புகிறோம். உயர்ந்த இலட்சியத்தையும் இலக்கையும் வரையறை செய்து அதை நோக்கி செயற்பட்டு அதனை அடைந்து கொள்கின்ற வகையில்அமைந்த சிறந்த கனவுகளை, ஆசைகளை விரும்புகிறோம்.

இந்த இலக்குகளும் இலட்சியங்களும் வரையறை செய்யப்பட வேண்டும். இந்தஉணர்வுகளும் சிந்தனைகளும் நெறிப்படுத்தப்பட்டதாக இருக்க வேண்டும்.இவைஒரு கொள்கையாக,நம்பிக்கையாக மாறும் வகையில் ஒன்றுகுவிக்கப்படவேண்டும். அதன் பின்னர் அங்கு வாதாட்டங்களோ,சந்தேகங்களோ தோன்றக்கூடாது. இந்த வரையறைகள் இன்றி இது போன்ற எழுச்சி ஒரு பெரும் வெட்டவெளியில் பாய்ச்சப்பட்ட சிதறிய ஒழிக்கீற்றுக்கள் போன்றிருக்கும். அதில்வெளிச்சம் இருக்காது, வெப்பம் இருக்காது.

இந்த விழிப்புணர்வு அல்லது எழுச்சி தனது செயற்பாட்டை தனிமனிதனில் மேற்கொள்ளும். அப்போது அவன் இஸ்லாம் தனி மனிதனில்விரும்புகின்ற பண்புகளைப் பெற்ற ஒரு சிறந்த தனிமனிதனாக இருப்பான்.இஸ்லாம் தனிமனிதனில் அழகையும் அசிங்கத்தையும் பிரித்து உணர்கின்றஉணர்வை ஏற்படுத்த விரும்புகின்றது. சரியானதையும் தவறானதையும்பிரித்தறியும் திறனை ஏற்படுத்த விரும்புகிறது. சத்தியத்தின் முன்னால்பலவீனப்பட்டு நலிந்து போகாத உறுதியான செயற்திறன் மிக்க ஆழுமையைஏற்படுத்த விரும்புகிறது.

இந்த தனிமனித சீர்திருத்தத்தின் பாதிப்பு அவரது குடும்பத்தில் ஏற்படும்.குடும்பம் என்பது தனிமனிதர்களின் சேர்க்கையால் ஆன ஒரு நிறுவனம்.அக்குடும்பத்திலுள்ள குடும்பத்தலைவன் திருந்தி விட்டால் அங்குள்ள பெண்ணும்திருந்திவிடுவாள். அவர்கள் இருவரும் தான் குடும்பத்தின் தூண்கள்.அவர்களிருவராலும் இஸ்லாம் இட்டுள்ள அடிப்படைகளின் மீதமைந்த ஒரு வீட்டைஉருவாக்க முடியும்.

இஸ்லாம் குடும்பத்திற்கான அடிப்படைகளை சீராகமுன்வைத்துள்ளது.திருமணத்தின் போது சிறந்த துணையை தெரிவு செய்ய வழிகாட்டியுள்ளது. கணவன் மனைவியருக்கிடையிலான பிணைப்பைஏற்படுத்துவதற்கான மிகச் சிறந்த வழிமுறைகளை தெளிவுபடுத்தியுள்ளது.இருவருக்குமிடையிலான கடமைகளையும் உரிமைகளையும் வரையறைசெய்துள்ளது. இஸ்லாம் இரு தரப்பினருக்கும் இந்தத் திருமண இணைப்பின்விளைவாக வரும் பிள்ளையை அப்பிள்ளை முதிர்ச்சியடையும் வரைபொடுபோக்காக இல்லாமல் கண்காணிப்பது கடமை என்று கூறுகிறது. இந்ததிருமண வாழ்வின் போது ஏற்படும் பிரச்சினைகளுக்கு மிக நுணுக்கமானதீர்வுகளை முன்வைத்துள்ளது. இது பற்றிய எல்லா விடயங்களிலும் தீவிரமோகவனயீனமோ இல்லாது நடுநிலையான ஒரு வழிமுறையை கையாண்டுள்ளது.

எனவே, குடும்பம் சீரடைந்து விட்டால் சமூகம் சீரடைந்து விடும். சமூகம்என்பது இந்தக் குடும்பங்களின் சேர்க்கைதான். உண்மையில் குடும்பம் என்பது ஒருசிறிய சமூகம். சமூகம் என்பது ஒரு பெரியகுடும்பம்.

நாம் இஸ்லாமிய தனிமனிதனை விரும்புகிறோம்ஞ் இஸ்லாமியவீட்டைவிரும்புகிறோம்ஞ் இஸ்லாமிய சமூகத்தை விரும்புகிறோம்ஞ் என்றாலும்அவையெல்லாவற்றுக்கும் முன்னால் இஸ்லாமிய சிந்தனை பரவ வேண்டும்என்று விரும்புகிறோம், அதன் மூலம் சமூகத்தின் எல்லா இடங்களிலும்இஸ்லாத்தின் பாதிப்பு ஏற்பட வேண்டும். சமூகத்தின் எல்லா விடயங்களும்இஸ்லாமிய சிந்தனையால் வழிநடாத்தப்படவேண்டும். அது இல்லாமல் நாம்ஒன்றையும் சாதிக்க முடியாது.

நாம் அனைவரும் தூய இஸ்லாத்தின் அடிப்படையில் சுதந்திரமாக சிந்திக்கவேண்டும் என்று விரும்புகிறோம். எல்லா விடயங்களையும் மேற்கின்வரையறைகளுக்குள்ளால் நின்று, போக்குகளுக்குள்ளால் நின்று பாரம்பரியமாகசிந்திக்கும் நிலையிலிருந்து நாம் மாற வேண்டும்.

நாம் வரலாற்றில் சிறப்பாகவும் கண்ணியமாகவும் வாழ்ந்த ஒரு சமூகத்தைபின்னணியாகக் கொண்டவர்கள் என்ற வகையில் தனித்துவமானபெறுமானங்களையும் ஆளுமைகளையும் கொண்டவர்களாக நாம் இருக்கவேண்டும் என்று விரும்புகின்றோம்.

https://www.samooganeethi.org/index.php/category/salim-articles/pathetic/item/789-

சமூக எழுச்சிக்கான அல்லது மாற்றத்திற்கான இஸ்லாத்தின் செயற்திட்டம்-03 (பயணம் இதழ்-52 இற்காக எழுதிய கட்டுரை) எம்.என்.இக்ராம் ikrammn@gmail.com

1. அறிமுகம்

எந்த ஒரு விடயத்தையும் கையாள்வதற்கு பல தரப்பட்ட அணுகு முறைகள் காணப்படுவதுண்டு. அவை கால, சூழல், ஆள், பார்வை வேறுபாடுகளுக்கேற்ப மாறுபட்டு அமைகின்றன. சமூக எழுச்சி அல்லது மாற்றம் குறித்து பேசும் போதும் இந்த உண்மை கவனத்திற்குரியது.

சமூக மாற்றச் செயன்முறை எவ்வாறு அமைய வேண்டும், அது எவ்வாறு அமையும் என்பது தொடர்பாக பல்வேறு நிலைப்பாடுகளும் பார்வைகளும் காணப்படுகின்றன. எனினும், அதற்காக உழைப்போர் அவை குறித்த போதிய தெளிவின்றிக் காணப்படுவது இப் பரப்பில் காணப்படுகின்ற முக்கிய பிரச்சினையாகும்.

அதைப் பார்க்கிலும் சிக்கலுக்குரியது எந்த விதமான நிலைப்பாடுகளும் பார்வைகளுமின்றியே சில தனிமனிதர்கள் மாத்திரமன்றி அமைப்புக்களும் கூட செயற்பட்டுக் கொண்டிருப்பதாகும். இது இப் பரப்பை மிகுந்த சிக்கலுக்குரியதாக மாற்றிவிட்டுள்ளது. எனவே, இங்கு சமூக எழுச்சி குறித்துப் பேசும் போது இது குறித்த தெளிவைப் பெறுவது மிகுந்த முக்கியத்துவம் கொண்டதாகக் காணப்படுகிறது.

2. சமூக மாற்றம் குறித்த நிலைப்பாடுகள் அல்லது பார்வைகள்

சமூக மாற்றம் குறித்து பேசுவோரை பொதுவில் மூன்று வகையாகப் பிரித்து நோக்கலாம். ஒருசாரார் சமூக மாற்றம் எவ்வாறு நிகழும் என்பது குறித்த முறைப்படுத்தப்பட்ட எந்த ஒழுங்கையும் கொண்டிராதவர்கள். அடுத்த சாரார் சமூக மாற்றமென்பதை இருக்கும் சமூக ஒழுங்கில் சில சீர்திருத்தங்களை செய்து ஓட்டை உடைசல்களை அடைத்துவிடும் வேலையாகப் பார்ப்பவர்கள். அடுத்து அதனை முழுமையான ஒரு மாற்றமாக நோக்குகின்றவர்கள். இப்பரப்பில் இவர்கள் ஒரு சிறிய தொகையினராகவே காணப்படுகின்றனர்.

3-முறைப்படுத்தப்படாத வேலைத்திட்டங்கள்

முறைப்படுத்தப்பட்ட எந்த ஒழுங்கையும் பின்பற்றாது செயற்படுகின்றவர்களது போக்குகளை நாம் பலவாறு இங்கு அடையாளப்படுத்தலாம்.

1. முழு உலகும் பித்னாவின் களமாக மாறிவிட்டிருக்கிறது. எதிர்பார்க்கப்படும் மஹ்தியின் வருகையைத் தவிர வேறு எதனாலும் இந்த நிலமையை சீர்படுத்த முடியாது என்று கூறிக் கொண்டு சமூக மாற்றத்திற்கான உழைப்பை புறக்கணித்தவர்களாக, அனைத்தையும் எதிர் மனப்பாங்கோடு பார்த்து விமர்சித்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு சாரார் காணப்படுகின்றனர். இவர்களை முஅத்திலாக்கள்-காரண காரியங்களை புறக்கணிப்போர்- என அழைக்கலாம்.

2. ஆன்மீக, சூபித்துவ வாழ்வுடன் தமது செயற்பாடுகளை சுருக்கிக் கொண்டு உலகத்தை புறக்கனித்து வாழ்வதுதான் விமோசனத்தக்கு வழி என்று கூறுபவர்கள்.பலபோது இவர்களது ஆன்மீகமும் இபாதத் கிரியைகளும் ஷரீஆவின் வரையறைகளை கடந்ததாகவும் அமைந்து விடுவதுண்டு. இவர்களை முகத்திராக்கள்-ஆன்மீகப் போதையில் திளைத்தோர்- என அழைக்கலாம்.

3. சமூகத்தின் யதார்த்த வாழ்வை விட்டும் தூரப்பட்டு மூடுண்ட நிலையில் வாழும் சிலர் முழு சமூத்தையும், அதன் செயற்பாடுகளையும் பித்அத், ஷிர்க் என்ற சொற்களை வைத்து இஸ்லாத்தை விட்டும் தூரப்படுத்திப் படுத்திப் பார்ப்பர். இவர்களை முனப்பிராக்கள்-மக்களை  இஸ்லாத்தை விட்டும் விரட்டுபவர்கள் எனக் குறிப்பிடலாம்.

4. தம்மோடு முரண்படுபவர்களுக்கு குப்ர் பட்டம் சூட்டி அதிகமானவர்களை காபிராக்கி அவர்களது இரத்தத்தை ஓட்டுவதை ஹலாலாகக் கருதுபவர்களாக இவர்கள் இருப்பர். இவர்களை முகப்பிராக்கள்-காபிர் பட்டம் சூட்டுபவர்கள் எனக் குறிப்பிடலாம்.

5. தாம் அன்றாடம் சரியெனக் காண்பவற்றைq எந்த வழிமுறையை கொண்டேனும் அடைந்து விட வேண்டும் என செயற்படுபவர்கள். இவர்கள் மாற்றத்துக்கான  இறை நியதிகள் குறித்து எந்த சிந்தனையையும் கொண்டிருக்கமாட்டார்கள். இவர்களை முஸ்தஃஜிலாக்கள்-அவசரமாக விளைவுகளைத் தேடுபவர்கள் எனக் குறிப்பிடலாம்.

6. அனைத்து மாற்றங்களும் ஆயுதப் போராட்டத்தால் மாத்திரமே சாத்தியம் எனக் கருதுபவர்கள். இவர்கள் இரத்தம் ஓட்டுவது ஒன்றே தீர்வு என சிந்திப்பவர்கள். இது இஸ்லாத்தின் மைய நிலை சிந்தனைக்கு முற்றிலும் முரணாகின்ற ஆபத்தான ஒரு போக்காகும் .இவர்களை நாம் ஜஸ்ஸாராக்கள்-வெட்டுக் கொத்துக்களால் தீர்வை தேடுபவர்கள்-எனக் குறிப்பிடலாம்.

7. சிந்தனை, அறிவு என்பவற்றால் மாத்திரமே மாற்றம் ஏற்படும் எனக் கருதுபவர்கள். இவர்கள் எப்போதும் சமூக விவகாரங்கள் குறித்த பார்வைகளையும் சிந்தனைகளையும் சட்டங்களையும் பேசுவதோடு தமது பணியை நிறுத்திக் கொள்வார்கள். இவர்களை முனழ்ழிராக்கள்-தத்துவ வித்தகர்கள்-என அழைக்கலாம்.

8. அரசியல் போராட்டமொன்றே சமூக மாற்றத்திற்கான ஏக பாதை எனக் கருதுபவர்கள். இவர்கர்கள் மாற்றத்திற்கான படிமுறை ஒழுங்கை ஏற்கமாட்டார்கள். இவர்களை நாம் முஸய்யஸாக்கள்-அனைத்தையும் அரசியல் மயப்படுத்திப் பார்ப்பவர்கள் எனக் குறிப்பிடலாம்.

9. ஒரு குறிப்பிட்ட வட்டத்தில் சில அங்கத்தவர்களை மாத்திரம் வைத்துக் கொண்டு அவர்களது சீர் திருத்தத்தில் மாத்திரம் கவனம் செலுத்திக் கொண்டிருப்போர். அவர்கள் சமூக விவகாரங்களில், போராட்டங்களில் பங்கு கொள்ளாமல் இருப்பதற்கு பல்வேறு நியாயங்களை முன்வைப்பார்கள்.தொழுது நோன்பு பிடித்து அடிப்படையான இபாதத்களில் ஈடுபட்டால் எல்லாம் மாறிவிடும் என்பதற்கு பல்வேறு பிழையான ஆதாரங்களை காட்டுவார்கள். இவர்களை குபூரிய்யாக்கள்- கபுரு வாசிகள் –என அழைக்கலாம்.

10. எப்போதும் எல்லா நிலைகளிலும் தீவிரப் போக்கை கைக் கொள்பவர்கள். இவர்கள் அஸீமா எனப்படும் பலமான நிலைப்பாடுகளையும் ததர்ருப் எனப்படும் தீவிர நிலைப்பாடுகளையும் குழ்ப்பிக் கொள்பவர்கள். அனைத்திலும் தீவிர நிலைக்கு செல்லும் இவர்களை முததர்ரிபாக்கள்-தீவிர போக்குக் கொண்டோர்-என அழைக்கலாம்.

இவை சமூக அமைப்பில் நாம் காணும் பல்வேறு போக்குகளை இணம் கண்டு கொள்ள உதவும். இந்தப் போக்குகள்தான் சமூக மாற்றச் செயன்முறையை பல போது சர்ச்சைக்குரியதாகவும் சிக்கலுக்குரியதாகவும் மாற்றிவிட்டுள்ளது.

4-சீர்திருத்தம் குறித்து மாத்திரம் பேசுவோர்

இவர்கள் சமூகத்தின் போக்கை மாற்றத்திற்குட்படுத்துவது குறித்து சிந்திக்காமல் அதனை உள்ளவாறே வைத்துக் கொண்டு, அதனை சீர் திருத்துவதில் மாத்திரம் கவனம் செலுத்துபவர்கள். அவர்கள் சில ஓட்டைகளை அடைப்பதிலும், உள்ளவற்றை அழகு படுத்துவதிலும் மெருகூட்டுவதிலும் மாத்திரமே கவனமாயிருப்பர். இதனால் சமூகம் இருக்கின்ற அதே நிலையில் தொடர்ந்தும் எந்தவித மாற்றமும் இன்றிக் காணப்படும். இவர்கள் கருத்துச் சுதந்திரத்தை பாதுகாத்தல் ஜனநாயகத்தை உறுதிப்படுத்தல்... கல்வி முன்னேற்றத்திற்காக உழைத்தல், பொருளாதார முன்னேற்றத்திற்காக உழைத்தல்… என சமூகம் இருக்கும் அதே நிலையில் எந்த மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தாது, அபிவிருத்திகள், சீர்திருத்தங்கள் என்பவற்றை மாத்திரம் பேசுவார்கள். எம்மால் இருக்கும் சமூக அமைப்பபை மாற்ற முடியாது … அதில் சிறிய சிறிய சீர்படுத்தல்களையும் அபிவிருத்திகளையுமே செய்ய முடியும் என்பதுதான் இவர்களது நிலைப்பாடு.

5-முழுமையான மாற்றம் குறித்துப் பேசுவோர்

சமூக எழுச்சிப் பரப்பில் நாம் அவதானிக்கும் அடுத்த போக்குத்தான் சமூகத்தின் முழுமையான மாற்றம குறத்துப் பேசுபவர்கள். இவர்களை இரண்டு அல்லது மூன்று வகையினரான அடையாளப்படுத்தலாம்.

1. மேல் நிலை மாற்றம் குறித்துப் பேசுவோர்.

2. வேர் நிலை மாற்றம் குறித்துப் பேசுவோர்.

I. மூடுண்ட நிலையில் மாற்றம் குறித்துப் பேசுவோர்.

II. திறந்த மனப்பாங்குடன் மாற்றத்தை அணுகுவோர்.

1-மேல் நிலை மாற்றம் குறித்துப் பேசுவோர்

இங்கு மேல் நிலை மாற்றம் குறித்துப் பேசுவோர் சமூகத்தின் மேல் நிலையிலுள்ள அதிகார சக்திகள், கட்டமைப்புக்களின் மாற்றமே முழுமையான சமூக மாற்றத்தை சாத்தியப்படுத்தும் எனக் கருதுவர். இவர்கள் மாற்றம் என்பது மேலிருந்து கீழ் நோக்கி இடம் பெற வேண்டும் எனக் கருதுவர். அரசியல் அதிகாரத்தைப் பெறுதல், இராணுவ அதிகாரத்தினை பயன்படுத்தல் போன்ற வழிமுறைகள் இவர்களால் பின்பற்றப்படும். இங்கு இந்த மாற்றத்திற்குட்படும் தரப்பிலுள்ள தனிமனித்ர்களோ, குடும்பங்களோ, சமூகமோ குறிப்பிட்ட மாற்றத்தை அங்கீகரிக்க வேண்டும் அல்லது அவர்களில் அது பாதிப்பு செலுத்த வேண்டும் என்ற தேவை இருக்கமாட்டாது. அதிகாரத்தால் அவர்கள் கட்டுப்படுத்தப்படுவதனூடாகவே இந்த மாற்றம் இடம் பெறும், நிலைக்கும். இந்த வழிமுறைதான் ஒரு சமூகத்தை, நாட்டை ஆக்கிரமிப்பவர்களால் இலகுவாக பயன்படுத்தப்படுகின்ற முறையாகும். இது நீடித்து நிலைக்கும் ஒரு சமூக அமைப்பின் நாகரிகத்தின் உருவாக்கத்திற்கு வழியமைக்கமாட்டாது. மாற்றமாக குறிப்பிட்ட ஒரு காலப்பகுதியில் ஒரு குறிப்பிட்ட சக்தியால் மக்களை ஆள்வதற்கும், அவர்கள் மேல் அதிகாரம் செலுத்துவதற்கும் இது உதவலாம்.

இவர்களைப் பொருத்த வரையில் தெளிவான ஒரு வேலைத்திட்டமோ இலக்கோ காணப்படமாட்டாது. மக்கள் சக்தியில் இவர்கள் நம்பிக்கை கொள்ளமாட்டார்கள் என்பது மாத்திரமல் இவர்களது வேலைத்திட்டம் மக்கள் சக்தியை சார்ந்தும் அமையமாட்டாது. இரகசிய முன்னெடுப்புக்களை அதிகம் சார்ந்திருப்பதுடன், அதிரடி நடவடிக்கைகளையே தமது வழிமுறையாகக் கொண்டிருப்பர்.. அதிகமான பாதுகாப்புக் கெடுபிடிகளுக்க உட்படக் கூடியதாக இவர்களது வேலைத்திட்டம் காணப்படும். இவர்களது வேலைத்திட்டம் மாற்றத்திற்காக உழைக்கும் ஒரு சிறு குழுவின் ஆதிக்கத்திற்கு எப்போதுமே உட்பட்டிருக்கும்.

2-வேர் நிலை மாற்றம் குறித்துப் பேசுவோர்

இந்தப் பரப்பில் காணப்படுகின்ற அடுத்த சாரார்தான் வேர் நிலை மாற்றம் குறித்துப் பேசுவோர். இவர்கள் மாற்றம் என்பது கீழ் நிலையிலிருந்து மக்களை மாற்றுவதனூடாக இடம் பெறும் என்று நம்புகின்றவர்கள். இவர்களுள் இருசாரார் காணப்படுகின்றனர் .

I-மூடுண்ட அமைப்பிலான வேர் நிலை  மாற்றம்

இவர்கள் சமூகத்தின் தற்போதைய நிலையை ஜாஹிலிய்ய சமூக அமைப்பு எனக் கூறி அதன் எந்த முறைமைகளுக்குள்ளும் நுழையாது மாற்றம் என்பது தனிமனித மாற்றத்தால் மாத்திரமே சாத்தியம் என்று கருதுபவர்கள். இவர்கள் அரசியல் செயற்பாடுகள், மக்கள் நலன் வேலைத்திட்டங்கள் என்பவற்றை முழுமையாக புறக்கணிப்பவர்களாக இருப்பர். தேர்தல்களில் போட்டியிடல், சமூக அமைப்புக்கள், நிறுவனங்கள்… என்பவற்றில் பங்கு கொண்டு செயலாற்றல் என்பவற்றை தவிர்ந்திருந்து அவையெல்லாம் தனிமனித மாற்றத்தின் வளர்ச்சியின் அடியாக மீண்டும் புதிதாக உருவாக்கப்பட வேண்டிய வடிவங்கள் எனக் கருதுவார்கள்

II-வெளிப்படைத் தன்மை கொண்ட வேர் நிலை மாற்றம்

இவர்கள் மாற்றத்திற்குரிய அனைத்து வழிமுறைகளையும் கையாண்டு முழுமையான ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்த விரும்புபவர்கள். இவர்களிடம் மாற்றத்திற்குரிய இலக்குகள் வழிமுறைகள் தெளிவாகக் காணப்படும். மக்கள் சக்தியை மாற்றத்திற்குடுபடுத்தத் தக்க அனைத்து வகையான மாற்றத்திற்குரி வழிமுறைகளான கல்வி, அரசியல், பொருளாதாரம்…என அனைத்து வழிமுறைகளையும் கையாள்வார்கள். தனிமனித மாற்றம் குறித்து கவனம் செலுத்துகின்ற அதே நேரம் அரசியல் மாற்றம் குறித்தும் கவனம் செலுத்துவார்கள்.

இவர்களது வேலைத்திட்டம் மிகத் தெளிவானதாகக் காணப்படும். அது மக்கள் சக்தியை மையப்படுத்தியதாக, அதனை அடித்தளமாகக் கொண்டதாக அமைந்திருக்கும். இவர்களுக்கு பொதுவில் எந்த இரகசிய வேலைத்திட்டங்களோ, நிகழ்ச்சி நிரல்களோ காணப்பட மாட்டாது. அனைத்தும் மக்கள் நலன் கொண்டதாக, மக்கள் மயப்பட்டதாக அமைந்திருக்கும். மாற்றத்திற்கான இவர்களது உழைப்பு ஜனநாயக பூர்வமானதாக முன்னெடுக்கப்படும். குறிப்பிட்ட ஒரு குழுவின் ஆதிக்கம் அங்கு இருக்கமாட்டாது. முழுமையான மாற்றம் என்பதை இவர்கள் ஒரே முறையில் இடம் பெறும் தலைகீழ் மாற்றமாகக் கருத மாட்டார்கள். மாற்றமாக அது படிமுறை ஒழுங்கில் எல்லா வகையான இறை நியதிகளையும் கவனத்தில் கொண்டதாக இடம் பெறும் என்பதில் ஆழ்ந்த நம்பிக்கை கொண்டிருப்பார்கள். எனவே, சமூகத்திலுள்ள மாற்த்திறகான உழைப்புக்களான அரசியல் வேலைத்திட்டம் முதல் அனைத்து வகையான வேலைத் திட்டங்களிலும் பங்கு கொண்டு மாற்றத்திற்காக இவர்கள் உழைப்பார்கள்.

இங்கு பொதுவில் சமூக எழுச்சி அல்லது மாற்றத்துக்கான செயற்பரப்பை  எளிய வடிவில் பகுப்பாய்வு செய்து பார்த்திருக்கிறோம். இதிலிருந்து எத்தகைய வேலைத்திட்டம் இங்கு பொருத்தமானது? எந்த வேலைத்திட்டம் இஸ்லாத்தின் பொது அடிப்படைகளுடனும் இலக்குகளுடனும் இயைந்து போகும் பண்பு கொண்டது என்பதை இதனை வாசிக்கும் ஒருவரே ஒப்பிட்டு தீர்மானிக்க முடியும். இறைத் தூதர்களது சமூக மாற்றத்திகான உழைப்பின் பண்புகளுடன் எந்த வடிவம் அதிகம் நெருக்கமானது? எந்த வேலைத்திட்டம் யதார்த்தப் பண்பு கொண்டது என்பதனையும் இங்கு அவரே தீர்மானித்துக் கொள்ள முடியும் எனக் கருதுகிறோம்.

உழ்ஹியா நிறைவேற்றல் ;நாம் இப்படி சிந்திக்க முடியுமா?

– எம்.என்.இக்ராம் –

உழ்ஹிய்யா என்பது நபியவர்களால் வலியுறுத்தப்பட்ட ஒரு ஸுன்னா. இதனை நாம் ஸுன்னா முஅக்கதா என்கிறோம்.இமாம் அபு ஹனீபா போன்றவர்கள் வசதியுள்ளவர்களுக்கு இது வாஜிப் என்றும் கூறியுள்ளனர்.இக்கடமையை நாம் எமது நாட்டில் பாரம்பரியமாக நிறைவேற்றி வந்துள்ளோம்.எனினும் அண்மைக்காலமாக இது தொடர்பில் பல புரலிகள் பல்வேறு நோக்கங்களையும் மையப்படுத்தி  கிளப்பப்பட்டு வருவதனை நாம் அறிவோம்.

இத்தகைய ஒரு சூழலில் நாம் இக் கடமையை சிறுபான்மையாக வாழுகின்ற ஒரு சூழலிலே எப்படி அமைத்துக் கொள்ளலாம்  என்பது தொடர்பில் சிந்திப்பது பொருத்தம் எனக் கருதுகிறோம். இங்கு நாம் உழ்ஹியா பற்றிய விடயத்தை சரியாக புரிந்து கொள்வதற்கு சிறுபான்மையாக வாழும் போது இஸ்லாத்தை நடைமுறைப்படுத்துவது தொடர்பில் நாம் எப்படி சிந்திக்க வேண்டும் என்ற விடயத்தை சற்று விளங்கிக் கொள்வது பொருத்தம் எனக் கருதுகிறோம்.

அண்மையில் ஒரு சகோதரருடன் பிரயாணமொன்று சென்று வரும் வழியில் தொழுதுவிட்டுச் செல்வோம் இலேசாக இருக்கும் என்றேன். அவர் பள்ளிக்குப் பக்கத்தில் வாகனத்தை நிறுத்திவிட்டு,இலேசுக்காகவா இங்கே தொழ வேண்டும்? நாம் தொழாமலே சென்றிருக்கலாமல்லவா? எனக் கேட்டார். இது அவரது வினா மட்டுமல்ல, இது இஸ்லாத்தைப்பற்றிய நமது சமூகத்தின் புரிதலின் குருக்கு வெட்டு முகம். இஸ்லாம் அடிப்படையிலேயே வாழ்வை இலகு படுத்த வந்த மார்க்கம் “இலகு படுத்துங்கள் கஷ்டப்படுத்த வேண்டாம்… நன்மாராயம் கூறுங்கள் விரண்டோட வைக்க வேண்டாம்…” நபியவர்கள் சொல்லியிருக்கிறாரே. நபியவர்கள் இவ்வுலகிற்கு அனுப்பப்பட்ட நோக்கத்தை விளக்கும் போது ‘சிரமங்களை இல்லாமல் செய்வதற்காக’ -அஃராப்-157 என குர்ஆன் குறிப்பிடுகிறது. “மார்க்கத்தில் உங்களுக்கு சிரமங்களை வைக்கவில்லை” என ஸுரா ஹஜ்ஜின் இறுதி வசனம் இதனை விளக்குகிறது. இதனை நபியவர்கள் மிகத் தெளிவாகவே பேசியுள்ளார்கள்  “இந்த மார்க்கம் இலகுவானது, யாரும் மார்க்கத்தை கடினமாக்க முனைய வேண்டாம். அப்படி செய்தால் அவரை அது மிகைத்துவிடும்” –புகாரி-

மார்க்கம் அவரை மிகைக்கும் என்பது அவரால் தொடர்ந்து மார்க்கத்தை பின்பற்ற முடியாது போகும் என பத்ஹுல் பாரியில் விளக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த வகையில் சிறுபான்மையாக இருக்கும் போது மாத்திரமல்ல பொதுவாகவே நாம் மார்க்கத்தை இந்தப் பின்னணியில் இருந்துதான் அணுக வேண்டும் என இஸ்லாம் எதிர்பார்க்கிறது. அப்படியாயின் சிறுபான்மையாக வாழும் போது இவ்விடயம் எவ்வளவு தூரம் கருத்தில் கொள்ளப்பட வேண்டும் என்பது இங்கு தெளிவாகிறது. எனினும் எமது நாட்டைப் பொருத்த வரை மார்க்கத்தை வெறும் உபதேச (வஃல்) பாணியிலேயே அணுகிப் பலகிப் போன நாம் இஸ்லாத்தின் சட்டத் துறையையும் அதே பாணியில் அணுக முனைகின்றோம். அதன் விளைவு நாம் இஸ்லாத்தை சிரமப்படுத்தி வைத்துள்ளோம். எனவே சமூகம் ஹலாலான சலுகைகளை அறியாது ஹராத்தில் போய் நிற்கின்ற தெரிவையே பல விடயங்களில் மேற்கொள்கிறது. நாம் இன்று பேசும் பல விவகாரங்களும் எமது கடின போக்கை மாற்றாது விடின் மார்க்கத்தை விட்டும் அவற்றை நீக்கி சிந்திக்கின்ற மார்க்கத்தை சில கிரியைகளுக்கு மட்டுப்படுத்திப் பார்க்கின்ற ஒரு போக்கு எதிர்காலத்தில் தலை தூக்கலாம்.

இந்தப் பின்னணியில் இருந்து கொண்ட நாம் இங்கு முன்வைக்க முனைகின்ற இந்த இடம்பாடுகள் இது பற்றி சிந்திப்பதற்கான ஒரு முன் மொழிவே தவிர முடிவுகளல்ல. இது பிக்ஹுத் துறை, ஷரீஆவின் அடிப்படைகள், நோக்கங்கள் போன்ற துறைகளில் கற்றவர்களது கடமை. அவர்கள் இது போன்ற விவகாரங்களில் எமது நாட்டின் சூழலில் இருந்து சட்டம் சொல்ல முனைவது வாஜிப் என்பதையும் இங்கு நினைவு கூர்வதுடன். இது தொடர்பில் நாம் வாசித்த அபிப்பிராயங்களை கருத்தாடலுக்காக இங்கு பகிர்ந்து கொள்கிறோம்.

உழ்ஹியா தொடர்பில் நாம் நோக்கும் போது பிரதானமாக இரு விவகாரங்கள் இங்கு கலந்துரையாடப்பட வேண்டியுள்ளது.

1-உழ்ஹியாவிற்கு பதிலாக அதனது பெறுமதியை கொடுத்தல்.
2-உழ்ஹியாவை முஸ்லிம் அல்லாதாருக்கு பரிமாறுதல்

1-உழ்ஹியாவிற்கு பதிலாக அதனது பெறுமதியை கொடுத்தல்.

உழ்ஹியாவை பொருத்தவரை அதனது பெறுமதியை கொடுப்பதைப் பார்க்கிலும் அதனை அறுத்துப் பலியிடுவதே மேலானது என்பது எல்லா சட்ட அறிஞர்களம் கருத்தாகும். எனினும் யாரும் கொடுக்க முடியாது என மறுத்ததற்கான ஆதாரங்கள் இல்லை. அதே போன்று எமக்கு சிந்திக்க முடியுமான இடம் பிக்ஹில் ஆரம்பம் முதலே இப்படி ஒரு கேள்வி எழுப்பப்பட்டிருக்கிறது. அதே நேரம் பிராணியை பெற முடியாத போது அப்படி செய்யலாம் என இமாம் அஹமத் போன்றோர் அனுமதித்துள்ளனர். இப்னு அப்பாஸ்(றழி) அவர்கள் உழ்ஹியாவிற்கு அறுப்பு நிகழ்ந்தேயாக வேண்டும் என்ற கடமை இல்லை என்பதைக் காட்ட இறைச்சியை வாங்கி பகிர்ந்தளிக்கும்படி தனது அடிமைக்கு கட்டளையிட்டதாக ஒரு அறிவுப்பு உள்ளது. பிலால் (றழி) அவர்கள் உழ்ஹியாவுக்கு பதிலாக அதன் பெறுமதியை ஒரு அநாதைக்கு கொடுக்க தான் விரும்புவதாக குறிப்பிட்ட றிவாயத் உள்ளது. ஆயிஷா (றழி) அவரகள் காஃபாவுக்கு அருகில் ஆயிரம் மிருகங்களை பலியிடுவதை விட எனது இந்த மோதிரத்தை ஸதகா செய்வதை நான் மேலாகக் கருதுகிறேன் என்று கூறிய றிவாயத் உள்ளது. மாலிகி மத்ஹபில் பலவீனமான ஒரு கருத்து பெறுமதி கொடுப்பது பற்றி பேசுகிறது.

இப்படி இது தொடர்பில் சிறுபான்மையாக இருந்து கொண்டு சிந்திப்பதற்கு பல இடம்பாடுகள் காணப்படுகின்றன. அடுத்து இங்கு பெறுமதியை கொடுக்காது உழ்ஹியாவை கொடுக்க வேண்டும் என வழியுறுத்தியவர்கள் அந்தக் கடமை இல்லாமல் போய்விடக் கூடாது என்ற நியாயத்தைத்தான் முன்வைக்கிறார்கள். அடுத்து உழ்ஹியாவை பிராயணத்தில் இருப்போர் நிறைவேற்றல் சம்பந்தமான ஒரு கருத்தும் இந்த விவகாரத்தில் நாம் நிறையவே சிந்திப்பதற்கான இடங்கள் இருப்பதைக் காட்டுகிறது.

நவீன காலத்தில் ஷெய்க் கர்ளாவி அவர்கள் இந்த விவகாரத்தை அழகாக அணுகுகிறார்கள். இந்தக்கடமையின் நோக்கத்தை நிறைவு செய்யும் வகையில் உயிருடன் இருந்து இக்கடமையை நிறைவேற்றுபவர்கள் அறுப்பது சிறந்தது என்றும் மரணித்தவர்களுக்காக கொடுக்கும் போது பெறுமதியை கொடுக்கலாம் அதுவும் இறைச்சி தேவையற்ற நாட்டில் இருப்பவர்கள் அதாவது இறைச்சி நிறைய அக்காலப்பகுதியில் கிடைக்குமாயின் மரணித்தவரின் உழ்ஹியா பெறுமதியை கொடுப்பதே சிறந்தது என்கிறார். அதே போன்று முந்பொரு வருடம் உழ்ஹியாவின் பெறுமதியை  கொண்டு வன்முறைகளால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு உதவுவது தொடர்பில் பேசிய அறிஞர்கள் கவனத்தில் எடுத்த ஒரு விவகாரம் உழ்ஹியா தொடர்பாக பேசப்பட்டிருக்கின்ற அனைத்து பத்வாக்களும் பெரும்பாலும் சாதாரண சூழலில் இருந்தே பேசப்பட்டிருப்பதாகவும் அசாதாரண சூழலில் அது நோக்கப்படவில்லை எனவும் அப்படி நோக்கும் போது அதனை ஸதகா செய்வது உழ்ஹியா கடமையை நிறைவேற்றுவதை விட பெறுமதியானது எனக் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

அதனோடு சேர்த்து நாம் உழ்ஹியாவுக்கு பதிலீடு என்று யோசிப்பதற்கு முன்னர் அதற்கு முன்னர் செய்ய வேண்டிய கடமைகள் என சமூகத்தில், பிரதேச, குடும்ப மட்டங்களில் எத்தனையோ இருக்கின்றன. எனவே அவற்றை முற்படுத்தி இதன் உழ்ஹியாவின் அளவை கவனத்தை குறைக்கும் வகையில் நாம் குறைக்கலாம். அது மாத்திரமன்றி நாம் ஒரு நீண்டகால வியூகம் என்ற வகையிலும் உழ்ஹியாவின் அளவை குறைப்பது தொடர்பில் யோசிக்க வேண்டியுள்ளது. அத்தோடு உழ்ஹியா செயற்திட்டங்களை செய்யும் நிறுவனங்கள் மிகக் கண்டிப்பாக இந் நாட்டில் உழ்ஹியாவையும் இப்தாரையும் பார்க்கிலும் நாம் செய்ய வேண்டிய பணிகள் ஏராளம் என்பதை இங்கு உதவியளிக்கும் தனவந்தர்களுக்கு சொல்லியாக வேண்டும். அவர்களால் ஆயிரம் மாடுகளை உழ்ஹியாவுக்கு வாங்குவதற்கு பதிலாக மேற்கால் விலைக்கு வாங்கப்படும் இஸ்லாத்தின் எதிரிகளில் ஒருவரையாவது அல்லது அதற்கு மாற்றமாக இயங்கும் பலமான சக்தியொன்றையாவது இத்தருணத்தில் விலைக்கு வாங்குவதுதான் முதன்மையான கடமையாக இருக்கும் என்ற செய்தியை அவர்களுக்கும் எமக்குமாக நாம் நினைவுபடுத்திக் கொள்ளலாம்.

2-உழ்ஹியாவை முஸ்லிம் அல்லாதாருக்கு பரிமாறுதல்

அடுத்து உழ்ஹியா தொடர்பில் நாம் கவனத்தில் எடுக்க வேண்டிய ஒரு விவகாரம்தான் அதனை பங்கீடு செய்தல். இதில் எல்லா அறிஞர்களதும் பொதுவான அபிப்பிராயம் உழ்ஹியாவை மூன்றாகப் பிரித்து அதில் 1/3 ஐ தனக்காகவும் மற்றய 1/3 ஐ அயலவர்கள் உறவினர்களுக்காகவும் மற்றய 1/3 ஐ ஏழைகளுக்காகவும் கொடுப்பது சிறந்தது என்பதாகும். இதில் அறைவாசியை எடுத்து விட்டு அறைவாசியை கொடுக்கலாம் என்ற அபிப்பிராயமும் உண்டு. 2/3 ஐ உரியவர் எடுக்கலாம் என்ற கருத்தும் உள்ளது. அதை அவர் முழுமையாக கொடுத்தும் விடலாம் எனினும் ஒரு சிறு பகுதியையாவது எடுத்துக் கொண்டு கொடுப்பதே சிறந்தது என்றவாறான கருத்துக்கள் இதில் நிலவுகின்றன. இதில் ஒருவர் முழுவதையும் கொடுக்காமல் இருந்தாலும் உழ்ஹியா நிறைவேறுமா என்றால் அது நிறை வேறும் என்ற கருத்துத் தான் காணப்படுகிறது. இங்கு தான் இது தொடர்பில் நாம் சிந்திக்க வேண்டிய முக்கிய விடயத்தை சட்ட அறிஞர்கள் பேசுகிறார்கள் அதாவது உழ்ஹியா கடமை என்பது வேறு அதனை பங்கிடுதல் என்பது வேறு என்ற விடயம்.

இந்த இடத்தில் இருந்து கொண்டு உழ்ஹியாவின் இறைச்சியை முஸ்லிம் அல்லாதாருக்கு கொடுத்தல் தொடர்பில் முன்னைய இமாம்கள் என்ன கருத்தைக் கொண்டுள்ளார்கள் என்பதை நாம் பார்க்கும் போது,
இமாம் முஜாஹிதின் ஒரு அறிவிப்பு,அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (றழி) அவர்களது வீட்டில் ஒரு ஆடு அறுக்கப்பட்ட போது அவர் அதிலிருந்து தனது அயல் வீட்டாரான யூதனுக்கு கொடுத்தீர்களா என்று வினாவினார்கள் என திர்மிதியில்(1943)பதிவாகியுள்ளது.இதனை ஷெய்க் அல்பானி ஸஹீஹ் எனக் குறிப்பிடுகிறார்.
இது தொடர்பில் இமாம் இப்னுல் முன்திர் குறிப்பிடுவதாக இமாம் நவவி குறிப்பிடுகிறார்: உழ்ஹியாவிலிருந்து முஸ்லிம்களிலுள்ள ஏழைகளுக்கு கொடுக்க முடியும் என்பதில் அனைத்து அறிஞர்களும் உடன்படுகிறார்கள். எனினும் அதனை முஸ்லிமல்லாதாருக்கு (திம்மீக்கள்) கொடுப்பது தொடரபில் அறிஞர்களுக்கு மத்தியில் அபிப்பிராய பேதங்கள் காணப்படுகின்றன. இமாம் ஹஸனுல்பஸரி, அபூ ஹனீபா, அபூ ஸவ்ர் போன்றோர் இதனை அனுமதிக்கின்றனர். இமாம் மாலிக் நஸாரக்களுக்கு உழ்ஹியாவின் இறைச்சியையோ அதன் தோலையோ கொடுப்பதை மக்ரூஹ் ஆக கருதினார்கள். இமாம் லைஸும் மக்ரூஹ் ஆக கருதினாலும் சமைத்ததை கொடுக்கலாம் என்கிறார். இதனைக் கூறும் இமாம் நவவி அவர்கள் எமது மத்ஹபில் (ஷாபிஈ) வாஜிபான (நேர்ச்சை மூலம்) உழ்ஹியா அல்லாத சாதாரண உழ்ஹியா (ததவ்வுஃ) இறைச்சியை கொடுக்கலாம் என்கிறார்.

இமாம் இப்னு குதாமா, காபிருக்கு உழ்ஹியாவிலிருந்து பங்கு கொடுக்கலாம்….ஏனெனில் அது ஒரு உணவு,அதே போல் அது(இறைச்சியை பங்கிடுதல்)ஸதகதுத் ததவ்வுஃ ஆக காணப்படுகிறது.எனவே,ஏனைய ஸதகதுத் தவ்வுஃ ஐ போன்று கைதிகள் திம்மீக்கள் அனைவருக்கும் கொடுக்கலாம் …என்கிறார். (முஃனி-9/450)

இந்த வகையில் உழ்ஹியாவிலிருந்து முஸ்லிம் அல்லாதாருக்கு பங்கு கொடுக்கலாம் என்கிற கருத்தை நாம் பெற இடம்பாடுகள் தாராளமாக உள்ளது என்பதைக் காணலாம். அதிலும் குறிப்பாக அத்தகையோர் அயலவர்களாக,உறவினர்களாக, தேவையுடையோராயின் அப்படி கொடுப்பது சிறந்தது என்ற கருத்து இது தொடர்பில் பேசப்பட்டுள்ளது. இதனை கூடாது என்போர் முஸ்லிம்களது தேவை இருக்க மற்றவர்களை முற்படுத்திக் கொடுக்கக் கூடாது என்ற வகையிலேயே அதற்கு நியாயம் சொல்கிறார்கள். மாற்றமா எம்மில் பலர் நினைப்பது போல் இறைச்சிக்கு புனிதத் தன்மை கொடுத்து அல்ல என்பதனை அவர்களது கருத்துக்களில் இருந்து விளங்கலாம். அத்தோடு நாம் ஏலவே குறிப்பிட்டது போன்று உழ்ஹியா இறைச்சியின் பங்கீட்டை உழ்ஹியா கடமையிலிருந்து பிரித்தே எல்லோரும் நோக்குவதைக் காண்கிறோம்.

நவீன காலத்தில் இமாம் அப்துல்லாஹ் பின் பாஸ் மற்றும் அல்-அஸ்ஹர் பத்வா சபை என்பன எம்முடன் போராடாத காபிர்களுக்கும் கைதிகள் மற்றும் எம்மிடம் அபயம் பெற்றோருக்கும் கொடுக்கலாம் என்கின்றனர் அதுவும் அவரகள் ஏழைகளாக, நெருங்கிய உறவினரகளாக, அயலவராக இருப்பின் இது சிறப்பானது என்பதுடன் அவர்களது உள்ளங்களை பிணைக்கும் நோக்குடனு(தஃலீபுல் குலூப்)ம் இதனை செய்யலாம் என்கின்றனர்.

இந்த வகையில் இவ்விடயத்தை எமது நாட்டின் சூழலில் கவனமாக சிந்திக்க வேண்டும் கொடுத்தாலும் குற்றம் கொடுக்காவிட்டாலும் குற்றம் என்கிற சூழலில் இது கவனமாக சிந்திக்க வேண்டிய விடயம்.இதில் அவர்களில் விருப்பமுள்ள சாராருக்கு கவனமாக, பகிரங்கமாக அல்லாது கொடுக்க முடியுமாயின் நாளடைவில் இதிலிருந்து பிரயோசனம் பெறும் ஒரு பெறும்சாரார் அவர்களில் தோற்றம் பெறுவாராயின் இதற்கான எதிர்ப்புக்கு எதிராக குரல் கொடுக்கும் சாரார் அவர்களிலேயே உருவாகலாம். என்பதுடன் மிருக வளர்ப்பு என்ற வகையிலும் பெறும் சாரார் இக்கடமையால் அவர்களில் பிரயோசனம் பெறும் விவகாரமும் பொருளாதார ரீதியான கணக்குகளுடன் பேசப்பட வேண்டிய தேவையும் உள்ளது.

இப்படி பல்முனையில் இத்தகைய விவகாரங்களை அணுகுவதற்கான வழிகாட்டல்கள் சமூகத்துக்கு வழங்கப்பட உரிய துறை சார்ந்தோர் முயற்சிப்பார்களா? இப்படியான தேவை இருக்கும் சூழலில் இன்னும் மிம்பர் மேடைகளில் காபிர்களுக்கு உழ்ஹியாவில் பங்கு கொடுக்கக் கூடாது, அதனை சாப்பிடக் கொடுக்கக் கூடாது என்கிற கருத்துக்களை பேசுவதையாவது தவிர்ப்பது சிறப்பாக இருக்கும்.

அறபு மொழியை வளர்ப்பதற்கான வளங்களும் சாத்தியப்பாடுகளும்(07.08.2009 மீள்பார்வை)

“எங்களது முன்னோர் செவ்வறபு மொழியின் பெறுமானத்தை உணர்ந்திருந்தனர். எனவே, அதனைப் பரப்புவதற்கும் பாதுகாப்பதற்கும் பெரும் முயற்சியை செலவழித்தனர். இஸ்லாத்தைப் பரப்புவது போன்றேஅதனையும் பரப்பினர். இஸ்லாத்தைக் கற்றுக் கொண்டது போன்றேஅதனையும் கற்றுக் கொண்டார்கள்.

அறபு மொழி பேசாத பிரதேசங்களை வெற்றிகொண்டபோது, அந்தப் பிரதேசத்தில் அறபு மொழியை மேலோங்கச் செய்வதற்கான அனைத்து நடவடிக்கைகளையும் மேற்கொண்டார்கள். அங்கிருந்த ஏடுகள் அனைத்தையும் அறபு மொழிக்கு மாற்றினர். பாரசீகத்திலிருந்து அறபுக்கு மாற்றினர். ஷாம் தேசத்தில், உரோம மொழியிலிருந்து அறபு மொழிக்கு மாற்றினர். எகிப்திலே கிப்தி மொழியிலிருந்து அறபுக்கு மாற்றினர்...” -கலாநிதி இப்றாஹீம் அல் மத்அனி

ஒருவர் ஒரு சிந்தனையை, கொள்கையை விளங்கிக் கொள்வதாக இருந்தால் எப்போதும் அதன் மூலமொழியிலேயே புரிந்துகொள் வதுதான் சிரேஷ்டமானது. அந்த வகையில்தான் இஸ்லாத்தைப் புரிந்துகொள்ள முற்படுபவருக்கு அறபு மொழி முக்கியமாகின்றது. எனவேதான், மூலமொழியிலேயே இஸ்லாத்தை முன்வைப்பதற்கான முயற்சிகள் இஸ்லாமிய வரலாற்றில் நிறையவே இடம்பெற்று வந்துள்ளன. இன்று அறபு மொழியை தங்கள் மொழியாகக் கொண்டுள்ள எகிப்து, ஷாம் தேச நாடுகள், பாரசீக நாடுகள், ஆபிரிக்க நாடுகள், மத்திய ஆசிய நாடுகள் என்பன அனைத்தும் அடிப்படையில் அறபு நாடுகள் அல்ல. அவை இஸ்லாத்துடன் சேர்த்து அறபு மொழியை உள்வாங்கிக் கொண்ட நாடுகள். மொழித் துறையில் நவீன உத்திக ளும் காணப்படாத அந்த நாட்களில்தான் இங்கெல்லாம் அறபு மொழி உயிர்ப்பிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. இங்கெல்லாம் இஸ்லாமும் அதன் கலாசாரங்களும் பெருமளவில் சிதைவுறாமல் பாதுகாக்கப்படுவதற்கு அறபு மொழியின் பரவல் காரணமாய் அமைந்தது.

இந்தவகையில்தான் எமது நாட்டில் எமது கலாசாரத்தை பாதுகாக்கும் நோக்கில் அறபுத் தமிழ் என்ற ஒரு மொழியை எமது மூதாதையர் உருவாக்கினர். அறபு மொழியை வாழ வைக்கும்நோக்கில் அறபு மத்ரஸாக்களை உருவாக்கினர். எமது வாழ்வின் புழக்கத்தில் அறபு மொழியைத் தக்கவைத்துக் கொள்ளும் பல்வேறு முயற்சிகளை மேற்கொண்டனர். இதனடியாகத்தான் இன்று முஸ்லிம்களின் புழக்கத்தில் அறபுச் சொற்கள் கணிசமாக வழக்கில் இருப்பதைக் காணலாம்.

இந்தப் பின்னணிகளுடன் பார்க்கும்போது இந்நாட்டில் அறபு மொழியைப் பரப்புகின்ற பணி புதிதாய்த் துவக்கப்பட வேண்டிய ஒரு பணியாக அல்லாமல் நாம் தொடர வேண்டிய ஒரு பணியாக இருப்பதைக் காண்கிறோம். இன்று மத்ரஸாக்களில் வாசிப்போடு மாத்திரம் சுருங்கியிருக்கின்ற அறபு மொழியை எமது அன்றாட நடவடிக்கைகளை நோக்கியும் நகர்த்த வேண்டியுள்ளது. அதே போன்று அறபு மத்ரஸாக்களுக்குள் மாத்திரம் அடங்கியுள்ள அறபு மொழியை முஸ்லிம் சமூகத்தை நோக்கியும் கொண்டு வர வேண்டி யுள்ளது.

இதற்குரிய சாதகமான இடம்பாடுகள் இலங்கையில் நிறையவே காணப்படுகின்றன. இலங்கை அறபு நாடுகளில் தனது வேலை வாய்ப்புக்கள் நிமித்தம் தங்கியிருப்பதே இதற்கான ஒரு சாதகமான சந்தர்ப்பமாக நாம் பயன்படுத்தலாம். அதேபோன்று இலங்கைக்கு அறபு நாடுகளுடன் காணப்படுகின்ற இராஜதந்திர உறவு எமக்குரிய சாதகமான சந்தர்ப்பமாகும். இலங்கையிலுள்ள அறபு நாட்டு தூதரகங்கள் இந்த வகையில் மிகவும் காத்திரமான பங்களிப்பைச் செய்விக்க அங்கு தொழில்புரியும் சகோதரர்களை தூண்டலாம்.

            அண்மைக் காலங்களில் இலங்கையின் சுற்றுலாத் துறையில் அறபு நாடுகளின் செல்வாக்கு மேலோங்கி வருகின்றது. இதுவும் அறபு மொழியை இந்த நாட்டில் நாம் உயிர்ப்பிப்பதற்கான ஒரு சிறந்த சந்தர்ப்பமாகக் காண்கிறோம்.

அறபு மொழியைக் கற்பதற்கான அறபுத் தமிழ் அகராதி ஏதோ ஒரு வகையில் பூரணப்படுத்தப்பட்ட நிலையில் காணப்படுகிறது. அறபு மொழியைக் கற்பதற்கான அடிப்படை நூல்களும் இலங்கைச் சந்தையில் தாராளமாகக் கிடைக்கின்றன. அறபு மொழியை ஓரளவு சரளமாக கற்றறிந்த எண்ணிறைந்த மார்க்க அறிஞர்கள் இலங்கையில் இருக்கின்றார்கள். பாடசாலையில் இலங்கைக் கல்வியமைச்சினால் அறபு மொழியை ஒரு பாடமாகக் கற்பதற்கான சந்தர்ப்பம் வழங்கப்பட்டுள்ளது. அதுமாத்திரமன்றி உயர் தரத்திலும் ஒரு பாடமாக அதனைக் கற்றுக்கொள்ள முடியும் என்பதோடு பல்கலைக்கழகத்திலும் அதனை ஒரு சிறப்புத் தேர்ச்சிக்குரிய பாடமாகக் கற்க முடியுமான சந்தர்ப்பங்கள் காணப் படுகின்றன. போதிய வளங்கள் இருக்குமிடத்து அது கலாநிதி கற்கை வரை தொடர முடியுமான வாய்ப்புக்கள் இங்கு காணப்படு கின்றன.

இங்கு குறிப்பிடப்பட்ட, இன்னும் குறிப்பிடப்படாத இத்தனை சந்தர்ப்பங்களை வைத்துக் கொண்டும் நாம் இஸ்லாத்தின் அடிப்படைத் தேவைகளுள் ஒன்றாகக் கருதப்படுகின்ற அறபு மொழியை எமது வழக்கில் கொண்டுவருவது சாத்தியமில்லை என்று சொல்வோமாக இருந்தால் எம்மைப் போன்று கண்களை மூடிக் கொண்டு குருட்டு நடை நடந்துகொண்டிருக்கும் மனிதர்கள் யாராகவும் இருக்க முடியாது. இந்த சந்தர்ப்பங்கள் பயன்படுத்தப்படாமைக்காக நாம் அல்லாஹ்விடம் பதில் சொல்லியும் ஆக வேண்டும்.

அத்தோடு மார்க்க ரீதியான தேவையுடன் சேர்த்து இன்று எமது நாட்டில் அறபு மொழியை வளர்ப் பது ஒரு சமூக ரீதியான தேவை யாகவும் காணப்படுகின்றது. இன்று இலங்கை முஸ்லிம்கள் மொழி ரீதியாக பிளவுபட்டுப் போகும் அபாய நிலை தோன்றி வருகின்றது. தமிழ், சிங்களம், ஆங்கிலம் என மும்மொழிகளிலும் கல்வியைத் தொடருகின்ற சூழ்நிலை இன்று வெகு வேகமாக அதிகரித்து வருகின்றது. இந்நிலையில் எமக்கிடையே ஒரு இணைப்பு மொழியின் தேவை உணரப்படுகின்றது. இதற்கு மிகவும் பொருத்தமான மொழியாக அறபு மொழி காணப்பட முடியும்.

ஏனெனில் ஒரு முஸ்லிம் குறைந்தபட்சம் வாசிப்பு என்ற வகையிலாவது அறபு மொழியுடன் தொடர்புபடாமல் இருக்கவே முடியாது. ஏனைய மொழிகளின் தொடர்பு இல்லாமல் அவன் இருக்கலாம். ஆனால், அறபு மொழி அவனுடன் நிமிடத்திற்கு நிமிடம் தொடர்புபடக் கூடியது. அந்த வகையில் எமது சமூகத்தின் ஐக்கியத்தைப் பேணுவதற்கான ஒரு ஊடகமாக அறபு மொழியைப் பயன் படுத்த வேண்டிய தேவையெழுந்து வருகின்றது.

இது இலங்கையுடன் மாத்திரம் சுருங்கிய ஒரு தேவையல்ல. மாற்றமாக இஸ்லாமிய அறிஞர்கள் முழு முஸ்லிம் உம்மாவையும் சிந்தனா ரீதியாக ஒருமுகப்படுத்துவதற்கான பிரதானமான ஒரு வழிமுறையாக இதனைக் காண்கின்றனர். மொழி சிந்தனா ரீதியாக மனிதர்களை ஒருமுகப்படுத்துவதற்கான ஒரு ஊடகம் என மொழியியலாளர்கள் கருதுகின்றனர். அந்த வகையில்தான் முழு உலகையும் ஒரே குடையின் கீழ் கொண்டுவருவதற்காக ‘ஸ்பிராடோஸ் (Spardose) ’ என்ற மொழியை உலகப் பொதுமொழியாகக் கொண்டு வருவோம் என்ற கோஷத்தை சிலர் முன்வைத்தார்கள். ஆனால், அது அதற்கு முன்னால் காணப்பட்ட பல இடர்பாடுகளால் சாத்தியப்படவில்லை. என்றாலும்கூட சர்வதேச தூதைச் சுமந்த சர்வதேச சமூக மாகிய எமக்கு எமது குர்ஆனின் மொழியாகிய அறபு மொழியை இந்த வகையில் உயிர்ப்பிப்பது மிகவுமே சுலபமானது.

யூதர்களால் அழிந்துபோன ஹிப்ரு மொழியை உயிர்ப்பித்து வாழ வைக்க முடியுமானால் ஏன் எம்மால் உயிர்வாழும் ஒரு சிந்தனையின், உயிர்வாழும் ஒரு மொழியை, ஒரு சமூகத்தின் பொது மொழியாகக் கொண்டுவர முடியாது? நமக்கு அதற்கான அனைத்து சாத்தியப்பாடுகள் இருந்தும் நாம் சிலபோது மானசீக ரீதியாக மேற்கின் ஆங்கிலத்தின் முன்னால் தோற்றுப் போய் உள்ளோமோ என சிந்திக்கத் தோன்றுகின்றது.

நம்மால் முடியாது என்று எமது எதிர்கால சந்ததியினராவது எமது கொள்கையின் மொழியை வளர்ப்போம் என்று பார்த்தால், அறபு நாட்டில் பிறந்த குழந்தைகளுக்குக் கூட இங்கு கூட்டிவந்து அறபை மறக்கடித்து ஆங்கிலத்தை ஊட்டுகிறார்கள். பல வருடங்கள் அறபு மொழியைக் கற்று அறபு நாட்டிலும் சென்று அதேமொழியைக் கற்று வந்தவர்கள் ஆங்கில மொழியின் முன்னால் மாத்திரம் சரணாகதியடைந்து வாழ்கிறார்கள். அது போதாதென்று தமது எதிர்கால சந்ததியினரையும் கூட அந்த மொழியின் அடிமைகளாக உருவாக்குகிறார்கள்.

சகோதரர்களே! இப்படி நீங்கள் இருப்பீர்களாயின் உங்கள் பெரும் எதிரியாக குர்ஆன் குறிப்பிடும் யூதர்களை மட்டுமல்ல; யாரையுமே உங்களால் எதிர்கொள்ள முடியாமல் போகும். இங்கு நாம் வேறு மொழிகளை கற்கவோ கற்பிக்கவோ வேண்டாம் என்று சொல்லவில்லை. எமது மார்க்கத்தை உயிர்ப்பிப்பதுடன் தொடர்பான ஒரு மொழியைத் தூக்கியெறிந்து விட்டு நமக்கு வேறொரு மொழி தேவையில்லை என்றே சொல்ல வந்தோம். இந்த வகையில் இலங்கையில் அறபு மொழியை வளர்ப்பதற்கான சில முன்மொழிவுகளை இங்கு குறிப்பிடுகிறோம்.

1.    அறபு மொழியைக் கற்பிப்பதற்கான நிறுவனங்கள் உருவாக்கப்படல்.

2.   அறபு மொழியை சிறுபராயம் முதல் கற்பிப்பதற்கான பொருத்தமான பாடவிதானம் உருவாக்கப்படல்.

3.   ஆய்வு ரீதியாக முற்றுப் பெற்றுள்ள அறபுத் தமிழ் அகராதியை நூலுருப்படுத்தல்.

4.   அறபு மொழியில் சிறப்புத் தேர்ச்சி பெறுவதற்குரிய வாய்ப்புக்களை பயன்படுத்தல்.

5.   சிறுபராயம் முதல் உயர்கல்வி வரை அறபுமொழியைக் கற்பதற்காக எமக்குள்ள வாய்ப்புக்களை சிறப்பாக பயன்படுத்தல்.

6.   அறபு மொழியில் அமைந்த நூல்களையும் சஞ்சிகைகளையும் தாராளமாகக் கிடைக்கச் செய்வதற்கான வாய்ப்புக்களை ஏற்படுத்தல்.

7.   எமது விவகாரங்களைப் பேசும் வகையில் அமைந்த அறபு மொழியிலான சஞ்சிகைகைளை வெளிக் கொண்டுவருதல்.

8.   எமது எதிர்காலப் பரம்பரையின் பிரதான மொழியாக அறபைக் கொண்டுவருவதற்கு தேவையான அடித்தளங்களை நமது வீடுகளில் இப்போதிருந்தே இடுதல்.

9.   எதிர்கால நோக்கம் கொண்டு அறபு மொழி நூலகங்களை பரவலாக உருவாக்குதல்.

இவை எமது கலந்துரையாடலுக்காக எமது அறிவுக்கெட்டிய வகையில் முன்வைக்கப்பட்டவை. இது தவிர்ந்த இன்னும் பல திட்டங்களை நாம் சிந்திக்கலாம். முதலில் இந்த விடயம் நமக் கிடையே கலந்துரையாடப்பட வேண்டும். அதற்கான தயார்படுத்தல்களில் நாம் ஈடுபட வேண்டும் என நாம் எதிர்பார்க்கிறோம்.

 அல்குர்ஆன், ஹதீஸ் உட்பட இஸ்லாத்தைக் கற்பதற்கான அனைத்து மூலாதாரங்களும் அடிப்படையில் அறபு மொழியிலேயே காணப்படுகின்றன. அவற்றை வேற்று மொழியில் கொண்டுவரும்பொழுது அதன் முழுக் கருத்தையும் கொடுப்பதும் அதன் உயிரோட்டத்தைப் பேணுவதும் சிரம சாத்தியமான விடயம்.

ஏனெனில், அறபு மொழி சொற் சுருக்கமும் கருத்தாழமும் மிக்க மொழி. அதன் பல சொற்களுக்கு இசைவான பொருட்களையும் உணர்வையும் கொடுக்கும் சொற்களை வேற்று மொழிகளில் குறிப் பாகத் தமிழில் காண்டடைவது சிரமமானதாகக் காணப்படுகிறது.

அந்த வகையில்நாம் இஸ்லாத்தை சரியாகப் புரிந்துகொள்ள நமக்கு உள்ள சிரேஷ்டமான வழி முறை அந்த மொழியை நாம் கற்பதுதான். அறபு மொழியைக் கற்பது வாஜிப் என்ற கருத்தை யாரும் மறுத்ததாகக் கிடையாது. அப்படியாயின் அதனை செயற் படுத்துவதைத் தவிர, அதற்கான வழிமுறைகளைத் தேடுவதைத் தவிர நமக்கு முன்னால் வேறு என்ன தெரிவுதான் இருக்க முடியும்?!!

தஃவாவில் அறபு மொழியின் முக்கியத்துவம்(17.07.2009 இல் மீள்பார்வையில் வெளியான ஆக்கம்)

தஃவாவில் அல்குர்ஆன் பிரதான இடத்தை வகிக்க வேண்டு மெனப் பார்த்தோம். ஒரு தாஈக்கும் அல் குர்ஆனுக்குமிடையே நெருக்கமான உறவு இருக்க வேண்டுமென்பதில் இரு கருத்து இருக்க முடியாது. அந்த உறவு வெறும் சட ரீதியான உறவாக அல் லாமல் உயிருள்ள ஆத்மார்த்த மான உறவாகவும் இருக்க வேண்டும். அப்படி இருந்தால்தான் தாஈ அல்குர்ஆனிலிருந்து தாக்கம்பெற முடியும்.

அல்குர்ஆனை மூல மொழியில் புரிந்துகொள்ள முடியுமானவர் தான் அதிலிருந்து உயிரோட்டமான தாக்கத்தைப் பெற முடியுமாக இருக்கும். அதன் மொழிபெயர்ப்புக்களை வாசிக்கும் ஒருவரால் அதன் கருத்துக்களைப் படிக்க முடியுமே தவிர அதிலிருந்து பாதிப்புப் பெறுவதென்பது சிரமமான காரியமாகத்தான் இருக்கும். அதன் தொடராக அல்குர்ஆனின் பாதிப்பு இல்லாமல் அதன் கருத்துக்களை மாத்திரம் உள்வாங்கிக் கொண்டு ஒருவர் தஃவாவில் ஈடுபடும்போது அவரது தஃவாவில் நிச்சயம் உயிரோட்டம் குறைவாகத்தான் காணப்படும்.

அவர் தனது அன்றாட வணக்க வழிபாடுகளைக் கூட சிறந்த பாதிப்புடன் நிறைவேற்றுவது சாத்தியமில்லாமல் போகும். அவை வெறுமனேகடமைக்குச் செய்யப்படுவனவாகவே இருக்கும். அதன் தொடராய் தஃவாவும் கடமைக்கான செயற்பாடாய் இருக்குமேயொழிய அந்த மனிதனுடன் முழுமையாக கலந்துவிட்ட ஒரு பணியாக இருக்க மாட்டாது.

இந்த வகையில்தான் தஃவாவில் ஈடுபாடு காட்டிய முன்னைய இமாம்களும் தற்கால இமாம்களும் அல்குர்ஆனின் மொழியான அறபு மொழியை முஸ்லிம்கள் கற்பதை “வாஜிப்” என்று குறிப்பிடு வார்கள். இதனால்தான் உலகில் உள்ள எந்த முஸ்லிமும் குறைந்த பட்சம் அறபு மொழியை வாசிக்கவாவது கற்றிருப்பதை நாம் காண்கிறோம். அப்படியில்லாதபோது அல்குர்ஆனின் சில வசனங் களைக் கூட உச்சரிக்கவாவது அவன் தெரிந்திருப்பான்.

வரலாற்றில் இஸ்லாமிய தஃவாவை பரப்புவதில் ஈடுபட்ட தாஈக் கள் அறபு மொழியையும் அதனுடன் சேர்த்துப் பரப்புவதில் இயல் பாகவே ஈடுபட்டுள்ளார்கள். “இஸ்லாமிய தஃவா வரலாறும் அதன் வளர்ச்சியும்” என்ற உரையில் ஷெய்க் முஹம்மத் அஹ்மத் றாஷித் அவர்கள் இந்தக் கருத்தை மிக அழகாக விளக்குகின்றார்கள். “இஸ் லாமிய வரலாற்றில் தஃவா சென்று சேர்ந்த இடங்களிலெல்லாம் ‘தஃரீப்’ எனப்படும் அறபு மயமாக்கல் என்ற பணியும் இடம் பெற்றேவந்துள்ளது.

அந்தப் பணி இடம்பெறாமல் போனது மிகவும் அரிதே. எனவே தான் இஸ்லாமிய சாம்ராஜ்ஜியத்திற்குட்பட்டிருந்த நாடுகளில் உத்தி யோகபூர்வ மொழியாக அறபு மொழி இருந்திருப்பதைக் காண்கிறோம்” என்கிறார்.

நவீன காலாத்தின் பாகிஸ்தான் இஸ்லாமிய நாடாக இந்தியாவி லிருந்து பிரிக்கப்பட்டபோது மஸ்ஊதுன் நத்வி போன்ற அறிஞர்கள் பாகிஸ்தானின் உத்தியோகபூர்வ மொழியாக அறபு மொழியை மாற்ற முயற்சித்தனர். எனினும் அந்த முயற்சிகள் திட்டமிடப் படாமல் செய்யப்பட்டன. எனவே, பாகிஸ்தான் ஒரு இஸ்லாமிய நாடாக மாறாமல் போனமைக்கு இதுவும் ஒரு பிரதான காரணமென ஷெய்க் முஹம்மத் அஹ்மத் றாஷித் அவர்கள் விளக்குகிறார்கள். இஸ்லாத்திற்கெதிராக போர்தொடுத்த எதிரிகள் பிரதானமாக செவ்வறபு மொழியை வழக்கிலிருந்து ஒதுக்கி கிளைமொழி களை மேலோங்கச் செய்வதில் திட்டமிட்டு செயற்பட்டனர்.அதன் விளைவாக அறபு மொழியைத் தாய் மொழியாகக் கொண்டவர்களுக்குள்ளேயே ஒரு சாரார் இன்னோர் சாராருடன் தொடர்பு வைக்க முடியாமல் போனது. அத்தோடு செவ்வறபு மொழியில் அமைந்துள்ள அல்குர்ஆனையும் ஹதீஸையும் விட்டும் மக்கள் தூரமாயினர்.

அதேபோன்று மொழியை அடிப்படையாகக் கொண்டு தேசிய உணர்வுகளை ஊட்டி முஸ்லிம் தேசத்தை பல நாடுகளாகப் பிரித்த னர். இந்த நடவடிக்கையின் உச்ச நிலையைத்தான் நாம் இறுதியாக இஸ்லாமிய கிலாபத் வீழ்ச்சியுறச் செய்யப்பட்ட துருக்கியில் கண் @டாம். தொழுகைக்கான அதான் துருக்கிய மொழியில் அமைய வேண்டும். ஓதல்களும் அம்மொழியில்தான் இருக்க வேண்டும் என்பன போன்ற வாதங்களெல்லாம் அங்கு முன்வைக்கப்பட்டன.

இதனால்தான் இமாம் ஹஸனுல் பன்னா அவர்கள் செவ்வறபு மொழியை பேசுமாறு தமது சகோதரத்துவ அமைப்பைச் சார்ந்தவர்களை ஊக்குவித்தார்கள். அதனை இஸ்லாமிய அடையாளங்களுள் ஒன்றாகக் கருதினார். இமாம் பன்னாவின் “பைனல் அம்ஸி வல் யௌம்” என்ற ரிஸாலாவில் இஸ்லாமிய சமூகத்தின் வீழ்ச்சிக்கான காரணிகளை அவர் அடையாளப்படுத்துகிறார்.

அதில் ஒரு காரணியாக அறபு மொழி தெரியாத ஆட்சியாளர்கள் ஆட்சிக்கு வந்தமையையும் ஒரு காரணமாகக் குறிப்பிடுகிறார். அறபு மொழி தெரியாதவர்கள் ஆட்சிக்கு வந்தமையால் அவர்களால் இஸ்லாத்தை சரியாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாமல் போனதாயும், அல்-குர் ஆனிலிருந்து பாதிப்புப் பெற முடியாமல் போனதாயும், இதனால் அவர்களால் சமூகத்தை சரியாக வழி நடத்த முடியாமல் போனதாயும் அவர் அந்த ரிஸாலாவில் விளக்கிச் செல்கிறார்.

இந்தப் பின்னணிகளுடன் பார்க்கின்றபோது இஸ்லாமிய தஃவாக் களத்தில் இஸ்லாமிய சிந்தனையைப் பரப்புவதில் சரிநிகராக நாம் அறபு மொழியையும் பரப்ப வேண்டிய தேவை இருப்பதையும் உணர்கிறோம். அறபு மொழியல்லாத மாற்று மொழிகளை தாய் மொழியாகக் கொண்ட முஸ்லிம்களுக்கு மத்தியில் தஃவாப் பணி யில் ஈடுபடுபவர்கள் இதில் கூடிய கவனம் செலுத்த வேண்டியுள்ளது.அறபுமொழியைத் தாய்மொழியாகக் கொண்டவர்களிடையே செவ்வறபு மொழியைப் பரப்புவதும் தஃவாவின் பணியாக இருக்கும். இந்தப் பணி பெருமளவு தூரத்திற்கு அறபு நாடுகளில் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருவதை காண்கிறோம். சென்ற நூற்றாண் டின் 50களுக்கு முன்னரேயே அதன் அவசியம் பற்றி ஷெய்க் முஹம்மத் அல்-கஸ்ஸாலி போன்றவர்களாலும் பேசப்பட்டது. அதன் விளைவாக அறபு மொழியை வளர்ப்பதை நோக்கமாகக் கொண்ட நிறுவனங்கள் இன்று அந்நாடுகளில் செயற்பட்டு வரு வதைக் காண்கிறோம்.

இந்தவகையில் எமது நாட்டில் நாம் இதனை எப்படித் தொடங்க முடியும். அதற்கான சாத்தியப்பாடுகள் என்ன என்பது தொடர்பில் இன்ஷா அல்லாஹ் அடுத்த இதழில் நோக்குவோம். அல்லாஹ் எம்மைப் பொருந்திக் கொள்ளட்டும்.